DŁUGOŚĆ TRASY: 5,5 km
OPIS TRASY
Trasa rozpoczyna swój bieg na zachodniej granicy miasta od skrzyżowania ul. Lisowickiej z DK 11, stanowiącej zachodnią obwodnicę miasta. Ścieżka pieszo-rowerowa prowadzi trasę ulicą Lisowicką, przy przydrożnym krzyżu odbijając lekko w ul. Świętej Anny. Trasa dociera do zabytkowego drewnianego Kościoła św. Anny (2) i Skweru Rodziny Stein (16) poświęconego wywodzącej się z Lublińca rodzinie Świętej Teresy Benedykty od Krzyża – Edyty Stein. Skręca w Aleję Solidarności.
Następnie kieruje się ulicą Damrota, przy której znajduje się Dom Konstantego Damrota (12) i ulicą Niedurnego ku Rynkowi Głównemu – Placowi Konrada Mańki (7). Będąc na rynku warto zwrócić uwagę na zabudowę rynku, figurę Jana Nepomucena, Muzeum „Pro Memoria Edith Stein” (10) i pomnik przyrody.
Następnie przez Mały Rynek – Plac Mikołaja Kopernika (8) z rzeźbą „Pamięci Edyty Stein” trasa prowadzi ulicą Piłsudskiego obok Kościoła pw. św. Mikołaja. Przecina Rondo Jana Pawła II. Mijając Bulwar Europejski (14) dociera do Ronda Śląskiego, przy którym znajduje się Kościół pw. św. Stanisława Kostki z parkiem Klasztoru Ojców Oblatów. W okolicy znajduje się Bulwar im. Ludwika Okwieki (15) oraz nowoczesny budynek „Lubiteki” – Miejsko-Powiatowej Biblioteki Publicznej.
Trasa wiedzie ul. Marii Skłodowskiej-Curie w kierunku dzielnicy Wymyślacz i łączy się z trasą 434, przy ul. Zagłówek.
ATRAKCJE TURYSTYCZNE NA TRASIE
(2) Kościół św. Anny
Nieduży, lecz niezwykle urokliwy drewniany kościół na Szlaku Architektury Drewnianej Województwa Śląskiego. Wzniesiony w 1653 roku z fundacji hrabiego Andrzeja Cellarego, został gruntownie odnowiony w 1754 roku z inicjatywy Pierre’a de Garnier. Z powodu postępującej degradacji i groźby zawalenia w 1998 roku świątnię rozebrano, a następnie odtworzono na nowych fundamentach, przesuwając ją o kilkanaście metrów. Kościół zachował oryginalne barokowe wyposażenie, którego najważniejszym elementem jest ołtarz z obrazem św. Anny i figurami czterech Ewangelistów. U jego podstawy widnieje herb rodu Cellarych, a z tyłu umieszczono kamień węgielny poświęcony przez św. Jana Pawła II. Na balustradzie chóru muzycznego znajduje się kartusz herbowy rodu de Garnier z inskrypcją upamiętniającą odnowienie świątyni w 1754 roku. Wystrój wnętrza uzupełniają obrazy z XVII i XVIII wieku pochodzące z Kościołów św. Mikołaja i św. Krzyża.
(7) Rynek Główny – Plac Konrada Mańki
Rynek Główny, noszący współcześnie nazwę Placu Konrada Mańki, jest sercem zabytkowego układu urbanistycznego lublinieckiej starówki. Rynek usytuowany jest na naturalnym wzniesieniu, a jego obecny kwadratowy kształt jest efektem przebudowy po wielkim pożarze miasta w 1807 roku. Do połowy XIX wieku zabudowę placu stanowiły głównie drewniane budynki, które z czasem zastąpiły murowane kamienice. W najstarszej z nich, wzniesionej w latach 1793–1794, mieszkał Paweł Golaś – bohater powstań śląskich, organizator i dowódca wojsk powstańczych na ziemi lublinieckiej. Jego związki z tym miejscem upamiętnia tablica umieszczona na fasadzie budynku. W północno-wschodnim narożniku rynku znajduje się dawny lubliniecki ratusz, wzniesiony w 1821 roku, obecnie użytkowany przez Powiatowy Cech Rzemiosł i Przedsiębiorczości. Centralną część rynku zdobią dwa wiekowe drzewa: ponadstuletni klon pospolity, uznany za pomnik przyrody, oraz kasztanowiec posadzony w 1983 na miejsce starszego okazu tego gatunku. Między nimi stoi XVIII-wieczna figura św. Jana Nepomucena. Obok tego najdawniejszego opieku`na Lublińca w 2018 roku odsłonięto fontanną z rzeźbą Małej Edytki, upamiętniającą 10. rocznicę nadania Lublińcowi patronatu św. Teresy Benedykty od Krzyża – Edyty Stein. Wśród zachowanych śladów dawnego życia kulturalnego miasta wyróżnia się neon kina „Kometa” oraz szyld sklepu z zabawkami „Jaś i Małgosia” z charakterystycznym wizerunkiem pary dzieci.
(8) Mały Rynek – Plac Mikołaja Kopernika
Trójkątny placyk położony jest w sąsiedztwie Rynku Głównego. W przeszłości nosił różne nazwy: Plac Solny – od handlu solą warzoną w pobliskiej Solarni, Kaczy Targ albo Targ Zbożowy - związany z odbywającymi się tu w XIX wieku targami zbożowymi oraz handlem drobiem, oraz Neuring (Nowy Rynek). Po przyłączeniu Lublińca do odrodzonego państwa polskiego, na pamiątkę patriotycznej manifestacji zorganizowanej w tym miejscu w 1920 roku, plac otrzymał nazwę Placu 3 Maja. Obecnie nosi imię Mikołaja Kopernika. Niegdyś na Małym Rynku znajdowała się studnia miejska, a w 1961 roku ustawiono tu makietę rakiety upamiętniającą pierwszy lot człowieka w kosmos. Od 2005 roku centralne miejsce placu zajmuje rzeźba „Pamięci Edyty Stein” autorstwa lublinieckiego artysty Stanisława Kowalczyka, w której twórca zawarł liczne symboliczne odniesienia do patronki miasta.
(10) Dom Courantów
Kamienica przy ul. Edyty Stein 2 została wzniesiona w 1857 roku przez Salomona Couranta, dziadka św. Edyty Stein. Przyszła święta kilkakrotnie spędzała tu w dzieciństwie wakacje, a obraz rodzinnego domu i atmosferę dawnego Lublińca utrwaliła w książce „Dzieje pewnej rodziny żydowskiej”. Rodzina Courantów mieszkała w kamienicy do 1922 roku. Po gruntownej renowacji obiektu w 2009 roku otwarto Muzeum Pro Memoria Edith Stein. Ekspozycja prezentuje życie i działalność św. Edyty Stein - filozofki, karmelitanki, męczennicy II wojny światowej i współpatronki Europy. Przybliża również historię rodziny Courantów, społeczności żydowskiej Lublińca oraz związki Świętej z miastem. Poza stałą wystawą muzeum dysponuje salą wielofunkcyjną, w której odbywają się wystawy czasowe, warsztaty, wykłady i spotkania. W budynku mieści się również Centrum Informacji Turystycznej, gdzie można uzyskać informacje o atrakcjach miasta, otrzymać materiały promocyjne oraz skorzystać z usług przewodnika.
(12) Dom Konstantego Damrota
Niepozorny, parterowy domek przylegający do sąsiedniej posesji to rodzinny dom księdza Konstantego Damrota (1841–1895), uznawanego za najwybitniejszego XIX-wiecznego poetę górnośląskiego tworzącego w języku polskim. Dla podkreślenia swojego lublinieckiego pochodzenia Konstanty Damrot przyjął pseudonim literacki „Czesław Lubiński”. W 1931 roku, z okazji 90. rocznicy urodzin poety, mieszkańcy miasta umieścili na szczytowej ścianie domu tablicę pamiątkową.
(14) Bulwar Europejski
Zrewitalizowana przestrzeń rekreacyjna nad Lublinicą, położona pomiędzy rzeką a Zamkiem Lublinieckim. Obejmuje teren dawnych zabudowań gospodarczych należących do zamku i przylega do nowoczesnego budynku „Lubiteki” - Miejsko-Powiatowej Biblioteki Publicznej. W przestrzeni bulwaru znajdują się alejki spacerowe, ciągi pieszo-rowerowe, miejsca wypoczynku, plac zabaw, tereny zielone, oczko wodne oraz tężnia solankowa. Przy budynku „Lubiteki” można podziwiać rzeźby powstałe podczas III Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarskiego w Lublińcu w 2017 roku, którego tematem przewodnim była literatura Od strony ul. Piłsudskiego, przy dawnej willi Kielmana, znajduje się tablica upamiętniająca dzieci - ofiary niemieckich zbrodni medycznych. Bulwar Europejski został wyróżniony w 2020 roku w prestiżowym ogólnopolskim konkursie Towarzystwa Urbanistów Polskich i Związku Miast Polskich na najlepiej zagospodarowaną przestrzeń publiczną w zieleni.
(15) Bulwar im. Ludwika Okwieki
Zrewitalizowany i obsadzony zielenią teren przy ul. Sportowej, położony między rzeką Lublinicą a kortami Lublinieckiego Towarzystwa Tenisowego. Miejsce oferuje liczne atrakcje edukacyjno-zabawowe, do których należą: drewniany labirynt, ścieżka sensoryczna, koło do iluzji oraz krzywe lustra. Walory przyrodnicze bulwaru podkreśla szpaler dziewięciu około 150-letnich dębów szypułkowych. Od strony wschodniej bulwar sąsiaduje z dawnym cmentarzem Wojewódzkiego Szpitala Neuropsychiatrycznego - ważnym lublinieckim miejscem pamięci. Na terenie nekropolii znajduje się zbiorowa mogiła 194 dzieci zamordowanych w wyniku nazistowskich eksperymentów medycznych, a także miejsce pochówku 14 żołnierzy radzieckich poległych w walkach o Lubliniec. Wśród pochowanych na cmentarzu swoje miejsce wiecznego spoczynku znalazł również profesor Friedrich Maximilian Uhle (1856–1944) - niemiecki archeolog i pionier badań nad kulturami prekolumbijskimi Ameryki Południowej.
(16) Skwer Rodziny Stein
Skwer w miejscu dawnej posesji „Villa Nova”, gdzie w 1884 roku zamieszkali rodzice Św. Edyty Stein – Zygfryd i Augusta wraz z dziećmi. Obecnie skwer zdobi plenerowa ekspozycja rzeźb poświęconych św. Edycie Stein, powstałych podczas I Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarskiego „Św. Edyta Stein – patronka Lublińca i współpatronka Europy”, zorganizowanego w Lublińcu w 2010 roku.
